Krótka historia

To warto wiedzieć o naszej Świątyni

Kiedy mówimy o Kościele jako Ludzie Bożym czy jako szczególnej instytucji, to nawet wtedy trudno nie pomyśleć o tym niezwykłym miejscu , w którym ” żywe kamienie” tej budowli  – czyli my wszyscy wierni –  często gromadzimy się na modlitwie i Eucharystii.  Dla wielu z nas, Świątynia  jest ojczyzną duchowego trwania i jako wyróżnione miejsce wspólnych zgromadzeń jest jednym z najbliższych naszemu sercu.

Cieszymy się naszą Świątynią, ale nie zawsze pamiętamy, że jest ona Darem Bożym i owocem pracy  wielu, wielu osób.  Niewątpliwie stanowi ona wspaniałe świadectwo wiary poprzednich pokoleń chrześcijan.   Jednocześnie narzuca się przekonanie, że na każdym z nas również spoczywa obowiązek, by to święte dziedzictwo przekazać w dobrym stanie dla przyszłych pokoleń.  Aby to wspólne zobowiązanie dobrze rozumieć warto powiększać swoją wiedzę o naszej Świątyni. Bardzo ciekawa jest również historia utworzonej przy niej Parafii.

Najpierw o tym, co na zewnątrz – widoczne tzw. ” gołym okiem”- gmach Kościoła wzniesiono z cegły na kamiennych fundamentach. Zbudowany w formie trzynawowej bazyliki na rzucie prostokąta z pięcioboczną absydą w prezbiterium od wschodu. Główne wejście jest godne szczególnej uwagi. Zbudowane jest w formie trzech połączonych portali. Między portalami ustawiono figury świętych – Piotra i Pawła. Ponad portalami zamontowano balustrady maswerkowe. Nawę główną – oczywiście najwyższą- pokrywa dach dwuspadowy. Od frontu widnieją dwie okazałe wieże.( Ukończone zostały dopiero w 1886 roku).   Cała bryła budowli naszego Kościoła przykuwa uwagę  każdego, kto pierwszy raz przejdzie pobliskimi ulicami lub jeszcze nie zdołał się oswoić z tak ciekawym widokiem.

Cały Kościół został wybudowany w stylu  eklektycznym z elementami neogotyku i neoromanizmu, w odmianie tzw. stylu arkadowego( niem. Rundbogenstil), wywodzącym się z berlińskiego środowiska architektonicznego- jednego z najbardziej twórczych w Europie w XIX wieku. Styl ten łączył elementy lombardzkiej architektóry romańskiej z architektórą bizantyjską i wczesnym renesansem florenckim . Cechami charakterystycnymi tego stylu  są wieże na rzucie kwadratu i fasady z rozetą a także okrągło-łukowe okna i halowe wnętrza. Całe wnętrze Kościoła pokrywają drewniane stropy. W centrum Świątyni widoczny jest ołtarz główny ( dębowy, trzyskrzydłowy). W każdej z naw bocznych znajdują się po dwa ołtarze. Trzy z nich poddano w ostatnich latach gruntownej renowacji( na temat ołtarzy i prac renowacyjnych pojawi się odrębna informacja).We wnętrzu znajduje się również drewniana ośmioboczna ambona i drewniana empora organowa.  Prezbiterium Świątyni zostało wyniesione ponad poziom ławek. Malowidła ścienne wykonane zostały dopiero w 1982 roku.( Kwestia sporna jeśli chodzi o ich artystyczną wartość ).

Jak Kosciół powstawał.

W 1801 roku katolicka diaspora Powiśla Dolnego rozpoczęła starania o budowę Kościoła. Najpierw kwidzyńscy katolicy prowadzili zbiórkę pieniężną i niemal  jednocześnie przystąpili do kompletowania dokumentów – niezbędnych do tego aby podjąć jakiekolwiek prace.  Budowę rozpoczęto w 1846 roku. Projekt wykonał Karl Fridrich Schinkel- jeden z najwybitniejszych twórców okresu klasycyzmu w Prusach.  Warto wiedzieć, że powstała tzw. szkoła Schinkla ( niem. Schinkelschule) , która istniała dzięki działalności niemieckich architektów kontynuujących styl Schinkla.    Budowa głównej bryły Kościoła trwała do 1858 roku.  Dnia 26.11. 1858 r. biskup sufragan warmiński Antoni Frenzel uroczyście konsekrował naszą Świątynię.  Najpierw był to Kościół rektoralny. Parafia p.w. Św. Trójcy i Wniebowzięcia NMP została erygowana przy naszym Kościele dopiero w 1872 roku.

 

Kronika ważniejszych wydarzeń i ciekawostek

Rok  1876 –  Kwidzyn odwiedził Biskup Filip Krementz, który uczestniczył w procesji w oktawie Bożego Ciała.

Rok  1920 –  Mszę Św. odprawił w naszym Kościele kardynał Achilles Ratti, pózniejszy papież Pius XI.

Rok  1958  – W 100 letnią rocznicę poświęcenia naszego Kościoła odbyły się specjalne uroczystości, w których udział wziął Ks. Biskup Ordynariusz Diecezji Warmińskiej dr Tomasz Wilczyński.

Rok  1962 – 1964 – Posługę jako wikariusz pełnił obecny Prymas Polski  Ks. Abp. Józef Kowalczyk.

Rok  1970  – W 25 rocznicę przyłączenia Kwidzyna do Polski odbyły się uroczystości jubileuszowe z udziałem Ordynariusza Diecezji Warmińskiej Ks. Biskupa dr Józefa Drzazgi.   Przez okres 25 lat w Parafii p.w. Św. Trójcy pracowało 30 kapłanów ( 5 proboszczów i 25 wikariuszy), odprawionych zostało około 45 tysięcy Mszy Św. oraz rozdano około 2,5 mln. Komunii Św., ochrzczono 13700 dzieci, zawarto ponad 4000 małżeństw, wybierzmowano 12000 młodych katolików.

Rok  1972 – Parafia p.w. Św. Trójcy obchodziła jubileusz 100 lecia swego istnienia.

Cdn…( dalsze informacje będą uzupełniane)

Zostaw komentarz

Możesz używać następujących znaczników HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>